Op papier

Op papier

‘Zonder al te goed te kijken was ik de man met biotex.’ In De Groene Amsterdammer schreef ik over de mij dierbare D. Hooijer: Trekvogels, schooiers en eenzaten. Veel nieuwe stukken in de Volkskrant: over Natalia Ginzburgs Familielexicon, over Sigrid Nunez en weer even over Camperts Satijnen hart. En eerder: over Olga Tokarczuk, over herinneren, over een vrouwelijke tekst. Een stuk over ouderdom in Dietsche Warande & Belfort, niet online – ‘Zou mijn Duitse vriend er in zijn gedroomde ouderdom ook zo hobbelig en korstig uitzien? Zouden de verhalen die hij dan vertelt ook rimpelig geworden zijn? Hoe zou zijn stem klinken en wat vertel je eigenlijk als je oud, echt oud bent geworden?’

Remco Campert, de prachtige, grootse, scherpe en tedere dichter, is dood. Ik schreef een afscheidsstuk voor de Volkskrant en eentje voor De Groene Amsterdammer. Bij radio Kunststof en in de OBA voerden we een mooi gesprek over Campert, in de Taalstaat vooral over zijn gedichten.

Voor een greep uit recente publicaties zie hier uit de Volkskrant interviews met Wim Hofman, Imme DrosRemco Campert, Julia Blackburn en Anna Enquist; stukken over Deborah Levy en Louise Glück; uit De Groene Amsterdammer portretten over Menno Wigman en Carl Friedman.

Verder recent of redelijk recent: de inleiding bij de ILFU-bundel 50 Stories for Tomorrow (zie ook het hele project); bloemlezing & voorwoord van de bundel Katten en Katers, met aaizacht dan wel bonkend proza van Remco Campert en overal los werk als stukken over Poetry International of De Nacht van de Poëzie.