Verschenen op 13 november 2025: Ganzentijd. Een persoonlijk verhaal over dochter en vader – mijn vader. Uitgegeven door De Bezige Bij, prachtig omslag door Bart Rouwhorst, met het fotootje van mijn vader en mij aan de reling en geïnspireerd op het periodiek systeem, zoals het boek wellicht een periodiek systeem van gevoelens werd.
NRC: ‘Van Hengel geeft woorden aan de onuitsprekelijke band tussen vader en dochter. Dat is niet particulier, dat is universeel. En dat werkt. Het raakt.’
Het Parool: ‘Wat betekent het als iemand nooit meer terugkeert? Hoe ga je met die allesomvattende ontreddering om? Onderzoekend, nieuwsgierig en in heel precieze bewoordingen – zo vader, zo dochter – schrijft Van Hengel zich een weg door haar ganzentijd in dit ontroerende en troostrijke gedenkboek.’
Trouw: ‘In Ganzentijd tekent Mirjam van Hengel een liefdevol en intiem portret van haar overleden vader en van hun band. Het kost haar tijd om te durven zeggen: de rouw om deze ene man doet ertoe voor mij. Om dit liefdevolle boek te kunnen schrijven moest ze kijken door haar eigen ogen. Haar verdriet determineren met een vogelgids en ‘een spiekbriefje over ganzen’. Haar verrekijker scherp stellen. En ze zag de ganzen. Ze vond de plek.’
VPRO-gids: ‘Van Hengel stelt in kraakheldere korte hoofdstukjes scherp op deze vader en de ontreddering die zijn dood teweegbrengt. In Ganzentijd zien we een dochter die met onsentimentele maar ontroerende precisie ontleedt wat het betekent om een vader te verliezen. En vooral ook: om er een te hebben. Om het verdwaalde gevoel dat haar vaders onomkeerbare verdwijning losmaakt te kunnen doorgronden, gebruikt Van Hengel een van zijn gekoesterde vogelgidsen. Overal waar ‘vogel’ staat leest ze ineens ‘gevoel’. Zo ontvouwt zich voor haar ogen Petersons vogelgids 2.0, een gevleugelde rouwgids die het ondetermineerbare helpt te lokaliseren.’
Dola op de longlist van de Boekenbon Literatuurprijs! En met een fijne vermelding in de beste boekenlijstjes van het jaar in NRC, gekozen door Thomas de Veen: ‘Vernieuwende, onbescheiden biografie, waarin Van Hengel de genregrenzen verkent en oprekt, en zo schrijfster Dola de Jong dichterbij brengt dan menig biograaf zou durven.’
Op 24 november 2022 verscheen Dola. Over haar schrijverschap en de hele mikmak. Prachtige presentatie in aanwezigheid van Dola’s zoon, waarbij ik werd geinterviewd door Hanneke Groenteman, zie hier, en een wolk van pers: Trouw, Het Parool, De Groene, radio 4, Biografieportaal en mijn eigen favoriete interview in de Volkskrant. Daarna recensies, o.a. in De Groene en in NRC – die mij blij maakte en zelf blij was met ‘een bevlogen biograaf, iemand met persoonlijkheid, auteurschap, iemand van wie je het nieuwe boek wilt lezen ongeacht het onderwerp. Ik had zin in Dola, omdat Mirjam van Hengel het geschreven had. Ik was fan van haar boeken over Leo Vroman en Remco Campert, door haar onorthodoxe aanpak.’
