Verschenen op 13 november 2025: Ganzentijd. Een persoonlijk verhaal over dochter en vader – mijn vader. Uitgegeven door De Bezige Bij, prachtig omslag door Bart Rouwhorst, met het fotootje van mijn vader en mij aan de reling en geïnspireerd op het periodiek systeem, zoals het boek wellicht een periodiek systeem van gevoelens werd.

Veel interviews naar aanleiding van het boek, onder andere Nooit meer slapen, VPRO Boeken, Opium en Panorama Zondag

Geschreven pers:

NRC: ‘Van Hengel geeft woorden aan de onuitsprekelijke band tussen vader en dochter. Dat is niet particulier, dat is universeel. En dat werkt. Het raakt.’

Het Parool: ‘Wat betekent het als iemand nooit meer terugkeert? Hoe ga je met die allesomvattende ontreddering om? Onderzoekend, nieuwsgierig en in heel precieze bewoordingen – zo vader, zo dochter – schrijft Van Hengel zich een weg door haar ganzentijd in dit ontroerende en troostrijke gedenkboek.’

Trouw: ‘In Ganzentijd tekent Mirjam van Hengel een liefdevol en intiem portret van haar overleden vader en van hun band. Het kost haar tijd om te durven zeggen: de rouw om deze ene man doet ertoe voor mij. Om dit liefdevolle boek te kunnen schrijven moest ze kijken door haar eigen ogen. Haar verdriet determineren met een vogelgids en ‘een spiekbriefje over ganzen’. Haar verrekijker scherp stellen. En ze zag de ganzen. Ze vond de plek.’

VPRO-gids: ‘Van Hengel stelt in kraakheldere korte hoofdstukjes scherp op deze vader en de ontreddering die zijn dood teweegbrengt. In Ganzentijd zien we een dochter die met onsentimentele maar ontroerende precisie ontleedt wat het betekent om een vader te verliezen. En vooral ook: om er een te hebben. Om het verdwaalde gevoel dat haar vaders onomkeerbare verdwijning losmaakt te kunnen doorgronden, gebruikt Van Hengel een van zijn gekoesterde vogelgidsen. Overal waar ‘vogel’ staat leest ze ineens ‘gevoel’. Zo ontvouwt zich voor haar ogen Petersons vogelgids 2.0, een gevleugelde rouwgids die het ondetermineerbare helpt te lokaliseren.’